Çocukluğumdaki İzmir

Çocukluğumdaki İzmir:

İlk açılan alışveriş merkezi denebilecek yapı Kemeraltı’ndaki Salepçioğlu İşhanıydı.İlk yürüyen merdivenlerde oradaydı.Bütün İzmir gitmişti görmeye, Annemle biz de gittik bir kaç ay sonra ama bozulmuştu, binemedik ve çok üzülmüştük.

Fuar zamanı mutlaka Fuara giderdik.O zamanki adıyla bütün ülkelerin Pavyonları gezilir, Tariş’ten üzüm şırası içilir ve katmer yenirdi.Saatler sonra yorgun ama mutlu uçan balonlarla eve dönülürdü.Ne hikmetse özenle eve getirip bir yere bağladığımız balonları sabah yere düşmüş ve sönmüş bulurduk. :(

Evlerin çoğu sobalı ve bahçeliydi, sık sık elektrikler kesilir ve saatlerce gelmezdi. Ödev yapmayan öğrencilerin en önemli mazeretiydi ”Akşam elektrikler kesikti ödev yapamadım öğretmenim :)

Evlerin dış kapıları kilitli değildi.Hatta kapı kolu bugünkü iç kapıların gibi bastırıp açılan şekildeydi.Komşunun evine kendi evine girer gibi bi tıklatıp Hatice Hanım teyze evde misiniz deyip dalınırdı.Çocuklar evdeyse oynanır, yemek yenir annen seni çağırıncaya kadar kalınırdı.Mevsim yazsa bütün çocuklar sokaklarda, bahçelerdeydi, eve karanlık olup ta annenin ”Bak gelmezsen baban geliyor, fena olacak !” tehdidi duyulmadan girilmezdi.

Okullar eve en yakın okullardı.Mahalledeki tüm çocuklar oraya giderdi.Kimse 50km ötedeki özel okula servisle gitmezdi.Zaten öyle bişey bilinmezdi.Gerçi sonradan öğrendim o yıllarda İzmir’de 2 özel okul varmış.Ben mahallenin okulundaydım, ev sahibimizin kızı ve oğlu, yakındaki iplik fabrikasında çalışan Mehmet Amcanın çocukları da, ilerideki az daha büyük evde oturan o fabrikanın müdürünün çocukları da oradaydı, öğretmenimizin kızıyla aynı sınıftaydık hatta.Daha bi güzel miymiş ne.

Bizim sokakta otomobil bir tek bizim ev sahibinde vardı.Ancak ben o arabanın bir tek gün park ettiği yerde olmadığını görmedim.Ya benim görmediğim zamanlarda gidip geliyolardı yada başka bir sır.Oysa o arabaya onları binerlerken görmek hatta belki bende biran içende oturmak ne kadar da isterdim. :)

Başka daha ne anılar vardır . Şimdilik aklıma gelenler bunlar.Sizin İzmir’iniz nasıldı?

Yazan: Nadiye Karlıca

 


İzmir saat kulesi

Please share it
Email this to someoneShare on Google+Pin on PinterestTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Facebook